ذهن آتشین

تصمیم داشتم تا مسابقه بخش آخر گرندپریکس اسپانیا را که از دیروز شروع شده است، تفسیر کنم و نکات مورد علاقه‌ام را در قالب نوشتار و تصویر به علاقمندان تقدیم نمایم؛ اما وقتی فایل بازیهای این دو روز به دستم رسید و همه آنها را بررسی کردم از سطح نازل تفکر بازیکنان جا خوردم و علاقه‌ام را از دست دادم و بنابراین فعلا چیزی درباره این مسابقه نخواهم نوشت
راستش را بخواهید از رویکرد جدید رجب‌اف در ایام اخیر خوشحال شده بودم و بیش از هرچیز بخاطرروی گل او بود که قصد بررسی مسابقه را گرفتم ولی حضور بازیکنان درپیتی با درجه الو ۲۶۰۰ که یک در میان روبروی بازیکنان بزرگی چون رجب‌اف و آرونیان می‌نشینند، باعث افت کیفی بازیها شده و من حوصله پرداختن به جنگولک‌بازی آنها را ندارم و مثلا چه فایده دارد که وقت بگذارم و به بررسی بازی رجب‌اف افسانه‌ای با یک بازیکن درپیتی بنشینم و سپس در رثای برد رجب‌اف چیزی بنگارم؟
خلاصه سطح نازل این مسابقه توی ذوقم زد و بی‌خیال آن شدم
به احتمال زیاد اگر زنده و نیمچه سالم بودم وقتی مسابقه لندن شروع شد (۱۰ تا ۲۰ آذر ۱۳۹۶) درباره بازیهای آن خواهم نوشت و سپس به بازیهای تاتااستیل (۲۳ دی تا ۸ بهمن ۱۳۹۶) می‌پردازم
تصور می‌کنم که هیجان و رمز و راز نهفته در مسابقه تاتااستیل بیش از مسابقه لندن می‌باشد زیرا بازیکنان متنوع‌تری در آن شرکت دارند، بویژه حضور Wei Yi که دیگر فسقلی نیست و بزرگ شده و خیلی زمان از دست داده و حسابی عقب افتاده و گمان نکنم دیگر بتواند کاری بکند کارستان و نیز حضور حضرت کاریاکین و حضرت ممدیارف و رویارویی آنها با حضرت مگنوس‌کارلسن که لابد دیدنی خواهد بود
اما از چند ماه قبل، همه حواس من به مسابقه تعیین نامزدی برای صندلی سوزان قهرمانی جهان در برابر حضرت مگنوس‌کارلسن است و بس!
این جمله معترضه آخری را نوشتم تا حساب کار دستتان بیاید!!!

بای تنکس اوپس، چاکر داش‌رضامیرپنج خودمان که همیشه در آچمز قرار دارد
نمی‌دانم چه شده که داش‌رضا دیگر از دل و دماغ افتاده و هر روز یک بلوندر از خودش در ور نمی‌کند و به قصه‌های قهرمانی جهان کاروآنا در سال ۲۰۱۵ ادامه نمی‌دهد؟ یعنی ممکن است که ایشون هم اصلاح‌طلب و سبز و بنفش شده باشد یا همچنان فکر می‌کند که یک درخت است؟؟؟؟؟
بریم آقا تا کار دست خودمون و داش‌رضا نداده‌ایم
بازم خوبه که وجود بنده و داش‌رضا مانند نازنین‌زاغری نیم میلیارد دلار نمی‌ارزد تا آمیزصادق‌دالتون بیاید و ما را بگیرد و سپس با ملکه قدس‌سره وارد مذاکره گردد و پولها را به جیب بزند
داش‌رضا فکر می‌کنی وجود ما چقدر می‌ارزد؟

بنده در تاریخ پنجشنبه ۴ شهریور ۱۳۹۵ مطلبی نوشتم با عنوان ◄ الکساندر کوتوف در کوزه افتاد که درباره اشتباه‌بودن کتاب استاد بزرگ الکساندر کوتوف با نام همانند یک استاد بزرگ فکر کنید بود و توضیح دادم که تفکر و تحلیل کوتوف کاملا اشتباه است و سالهاست که این کتاب به فارسی ترجمه شده و متاسفانه یک مشت افراد بیسواد و بعضا دزد و زنازاده مدام به شطرنجبازان ایرانی توصیه می‌کنند که باید حتما این کتاب را بخوانید تا مانند احسان در سن چهل سالگی به قهرمانی شطرنج جهان برسید و غیره و غیره و غیره
چند سطر از آن مطلب را برایتان تکرار می‌کنم تا گوشی دستتان بیاید▼
آقا بگذارید یک اعترافی در سن ۵۵ سالگی و پس از سکته مغزی ملس و قرار گرفتن پایم در گور برایتان بکنم و بگویم که والا روم به دیفال، شرمنده، حلالم کنید بخدا؛ من اصلا در عمرم این کتاب درپیتی کوتوف را نخواندم و چند بار هم که سعی کردم بخوانم هی دیدم که حالت تهوع به من دست می‌دهد و خلاصه اینجوریا شد که من مانند احاسن و الاشن و بی‌بی‌سارا نتوانستم به درجه استادی و قهرمانی جهان برسم و هنوزم که هنوزه درجه الوی من صفر مطلق است

و البته هیچکس نه در تایید و نه در تکذیب نقد بنده بر کتاب کوتوف، چیزی نگفت و ننوشت که خب تا اینجا مشکلی نبوده و نیست و نخواهد بود امااااااااا
اما چند روز قبل، یعنی روز دوشنبه ۸ آبان ۱۳۹۶ یک آدمی به نام محمدخیرخواه برداشت در کانال تلگرام خویش چیزکی نوشت که در تصاویر زیر مشاهده می‌فرمایید و بی‌نیاز از توضیح است▼

 

همانگونه که مشاهده می‌فرمایید، محمدخیرخواه همانند سایر رفقایش در فدراسیون نکبت‌زده و به گه کشیده‌شده شطرنج ایران، سواد و جرات آن را ندارد که مانند من روی پاهای خویش بایستد و افکارش را در نقد کوتوف در معرض قضاوت همگانی قرار دهد و مانند همه اختگان افلیج، با چوب زیر بغل می‌پلکد و با "چیز" دیگران به حجله می‌رود و به همین دلیل مجبور است تا از کتاب یک شطرنجباز خارجی ذکر مصیبت نماید
باز هم تا اینجای کار اشکالی نداشت و من معترض نبودم اگر محمدخیرخواه و افرادی نظیر او، ذکر خیری هم از مطلب من می‌کردند و می‌نوشتند که ایرج روزدار، یک سال قبل نقدی بر کتاب کوتوف نوشت و فقط به هوش خویش متکی بود و از هیچ شطرنجباز ایرانی یا خارجی وام نگرفت و با "چیز" خودش به حجله رفت!

به همین دلیل امروز می‌خواهم خیلی رک و پوست‌کنده به همه فواحش و زنازادگان فدراسیون شطرنج بگویم که اوهوی عمو خر خودتی و بزنم زیر آواز و به ریش همه این بیسوادان و اختگان افلیج بخندم که چقدر تهی‌مغز و کوردل و کورذهن هستند که هموطن ایرانی خویش را نمی‌بینند ولی چشمشان برای چاپلوسی و منت‌کشی از خارجیها، کاملا هوشیار است و اگر دستشان برسد نوکری آنها را نیز می‌کنند
خاک بر سرتان!
اگر شما وابستگان به اجنبی نبودید که وضع مملکت ما اینگونه نبود و کشور گل‌وبلبل ایران حداقل می‌توانست یک آفتابه و دمپایی بسازد
راستی تا هنوز وقت باقیست یک احسنت و آفرین برایم بنویسید که در مسابقه فینال سال قبل مابین کارلسن با کاریاکین، پیش‌بینی کردم که مگنوس در دور هشتم یا نهم به کاریاکین می‌بازد و هیجان تا روز آخر ادامه دارد که چنین شد و خودتان هم می‌دانید که این پیش‌بینی در هیچ جای دیگری نوشته نشده بود، نه توسط مفسران شطرنج ایران یا خارجی‌ها
داش‌رضا شوما که همیشه در آچمز قرار داری، یک چیزی به اینا بگو!!!
تنکس و اوپس

سالهاست که در سایتهای مختلف شطرنج بازی کرده‌ام اما همواره یک چیز ذهنم را مشغول و ناراحت کرده است و آن چیزی نیست بجز بازی‌کردن افراد احمق و کودن و عقب‌افتاده که مشخص نیست چرا وقتی استعدادی در شطرنج ندارند، هی مدام اصرار دارند تا خود را شطرنجباز بنامند و وقت خود و دیگران را به هدر دهند
مثلا امروز ظهر رفتم در سایت lichess.org تا چند دست بازی کنم و قدری اعصابم آرام گیرد ولی نمی‌دانم چرا مجبور به بازی با دو ابله شدم و خیلی حوصله‌ام سر رفت و ناراحت شدم
لطفا دو لینک زیر را تماشا کنید:▼
● در این لینک من با مهره سیاه بازی کردم
قطعا شما نیز از حرکات سست و بچه‌گانه حریفم از بدو امر تعجب خواهید کرد و به من حق خواهید داد که از هدردادن وقتم ناراحت شوم
●● در این لینک من با مهره سفید بازی کردم
و باز هم نمونه‌ای دیگر از مردم ابله که بی‌دلیل اصرار دارند تا خود را شطرنجباز بنامند و وقت خود و دیگران را هدر دهند

من در زندگی خودم بسیاری ازین افراد را دیده‌ام که به زور می‌خواهند خود را فوتبالیست یا تنیسور یا نویسنده و شاعر یا موسیقی‌‌دان یا نقاش یا هنرپیشه یا هرکوفت دیگری جلوه دهند و واقعا درک شخصیت این افراد برایم معمایی حل ناشده است که چرا ایشان به سراغ چیزهایی نمی‌روند که با هوش و استعداد و شخصیت ایشان هماهنگی دارد و می‌توانند در آن پیشرفت کنند و به جایی برسند و حداقل آنکه موجب آزار روحی خود و دیگران نشوند؟

لحظه‌های شما رنگی یعنی چه؟
دو سه روز است که بخاطر زلزله غرب کشور به صداسیمای درپیتی ایران توجه می‌کنم تا ببینم که این دولتی‌های دزد و وقیح، چه خاکی به سرشان می‌ریزند و می‌خواهند برای آینده چه غلطی بکنند
آنوقت در برنامه تلویزیون چه می‌بینم و می‌شنوم؟
یک مجری خوشگل و بزک‌کرده که احتمالا از دارودسته خوشگل‌های صیغه دو ساعتی است، در استودیو نشسته و خطاب به دوربین و مردم، لبخند می‌زند و هی می‌گوید که لحظه‌های شما رنگی، لحظه‌های شما رنگی
فارغ از اینکه لبخندزدن و عشوه‌آمدن چه مناسبتی دارد وقتی که هنوز بسیاری از مردم ایران زیر آوار هستند و بازماندگان در بهت و سوگ عزیزان خویش هستند و نه سرپناهی دارند و نه آینده‌ای؟ اما من معنی جمله لحظه‌های رنگی را نمی‌دانم و نمی‌فهمم و بعید می‌دانم اگر سخن‌سرایان بزرگ از حضرت رودکی تا سهراب‌سپهری را کنار هم بنشانیم نیز بتوانند معنی لحظه رنگی را بفهمند و یک خاکی توی سر آن فاحشه تلویزیون بریزند
واقعا دیگر کارد از پوست و استخوان و قلب و مغز و اعصاب گذشته است و هیچ بارانی شما آخوندها را شست نتواند
همین! چیز دیگری برای نوشتن به ذهنم نمی‌رسد که خطاب به این فواحش و زنازاده‌ها بگویم
شب و روزتان رنگی!